Με ένα αιχμηρό άρθρο του στην εφημερίδα «Απογευματινή» ο βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας Μίλτος Χρυσομάλλης ζητά από την κυβέρνηση την κατάργηση του νόμου 5089/2024 για τον γάμο και την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια.
Ο βουλευτής Μεσσηνίας, που αποτελεί τακτικό συνομιλητή του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, επανέρχεται στο ζήτημα με ένα αιχμηρό κείμενο, επικαλούμενος τη νομολογία και τις πρόσφατες εξελίξεις μετά την απόφαση του Συμβούλιο της Επικρατείας. Στο άρθρο του, ο κ. Χρυσομάλλης υποστηρίζει ότι «δύο χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου […] επιβεβαιώνεται η πλειονότητα των επιχειρημάτων όσων αντιτεθήκαμε», επισημαίνοντας ότι η απόφαση του ΣτΕ αναγνωρίζει την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια ως «αυτόθροη» συνέπεια του γάμου.
Μίλτος Χρυσομάλλης: Να καταργηθεί ο νόμος για τα ομόφυλα ζευγάρια
Ο κ. Χρυσομάλλης κάνει εκτενή αναφορά σε αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τονίζοντας ότι «δεν αναγνωρίζει την υποχρέωση των κρατών να θεσπίσουν γάμο ομόφυλων ζευγαριών, ενώ η προστασία της ηθικής περιλαμβάνεται στους νόμιμους σκοπούς για τον περιορισμό δικαιωμάτων ομόφυλων ζευγαριών, τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας». «Η ολομέλεια του ΣτΕ σημειώνει ότι από τη νομολογία του ΕΔΔΑ και την Ευρωπαϊκή Συνθήκη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν πηγάζει δικαίωμα προς ίδρυση οικογένειας ή υιοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια, εφόσον τούτο δεν κατοχυρώνεται από το εθνικό δίκαιο, όπως δεν πηγάζει και από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού ή τη Σύμβαση της Χάγης για τη διακρατική υιοθεσία!».
Όπως αναφέρει ο κ. Χρυσομάλλης «Για αυτά τα δικαιώματα των παιδιών μίλησαν οι δικαστές του ΣτΕ που μειοψήφησαν, λέγοντας το αυτονόητο που είπα και στη Βουλή, ότι δεν υπάρχουν εμπεριστατωμένες μελέτες που να εξασφαλίζουν ότι δεν υπάρχει επίδραση στην ανάπτυξη και εξέλιξη των παιδιών που υιοθετούνται από ομόφυλα ζευγάρια. Το αντίθετο συμβαίνει μάλιστα». Και στη συνέχεια αναφέρει: «Η ίδια όμως η προσφυγή που πυροδότησε την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ στρέφεται κατά απόφασης του υπουργού Εσωτερικών, με την οποία αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου εισάγονται αλλαγές στον τύπο των ληξιαρχικών πράξεων γέννησης και γάμου, με την αναγραφή πλέον όχι αποκλειστικά “πατέρας – μητέρα” και “άνδρας – γυναίκα”, αλλά κατά περίπτωση “πατέρας – πατέρας”, “μητέρα – μητέρα” και “άνδρας – άνδρας” και “γυναίκα – γυναίκα”.
Και επισημαίνει ο κ. Χρυσομάλλης: «Η ουδετεροποίηση θα οδηγήσει είτε σιωπηρά είτε με δικαστική εντολή στο “γονέας 1” και “γονέας 2” για την αποφυγή διάκρισης».
Όπως λέει «τελικά όλα αυτά τα επιχειρήματα αποδείχθηκαν αβάσιμα. Δυστυχώς, ανοίξαμε μόνοι μας την κερκόπορτα του άκρατου και άκριτου δικαιωματισμού και οι “αυτόθροες” συνέπειές της είναι ήδη εδώ» και τονίζει ότι «το δικαίωμα κάθε ατόμου στην προσωπική του ζωή και επιλογή ήταν, είναι και θα είναι πάντα σεβαστό στην ελληνική κοινωνία. Και το σύμφωνο συμβίωσης το είχε ήδη επιβεβαιώσει». «Τελικά η “υιοθεσία” του άκρατου δικαιωματισμού οδηγεί στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων και πάντα προκαλεί διχασμό» συνεχίζει και καταλήγει: «Για αυτό, πλέον μετά και τις συνέπειες που βλέπουμε στην πράξη με την απόφαση του ΣτΕ, η κατάργηση του συγκεκριμένου νόμου είναι ενδεδειγμένη».
Ολόκληρο το άρθρο του Μίλτου Χρυσομάλλη για τα ομόφυλα ζευγάρια
Δύο χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου 5089/2024 για την ισότητα στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ήρθε να επιβεβαιώσει την πλειονότητα των επιχειρημάτων όσων αντιτεθήκαμε και καταψηφίσαμε τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία. Πλέον, και με τη βούλα του ΣτΕ, αναγνωρίζεται συνολικά η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια ως «αυτόθροη» και επακόλουθη συνέπεια της αναγνώρισης του δικαιώματος στον γάμο, χωρίς να απαιτείται ειδική νομοθετική ρύθμιση, εφόσον αυτή είναι νόμιμη για τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Η ίδια όμως απόφαση του ΣτΕ έδινε ένα πλήθος ακόμα πληροφοριών, άλλων ήδη γνωστών και άλλων ακόμα αγνώστων για τους περισσότερους από εμάς. Όπως, για παράδειγμα, ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε όλες τις αποφάσεις του μέχρι σήμερα (π.χ. ομόφωνα το 2016 σε απόφαση κατά της Γαλλίας) δεν αναγνωρίζει την υποχρέωση των κρατών να θεσπίσουν γάμο ομόφυλων ζευγαριών, ενώ η προστασία της ηθικής περιλαμβάνεται στους νόμιμους σκοπούς για τον περιορισμό δικαιωμάτων ομόφυλων ζευγαριών, τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας.
Η ολομέλεια του ΣτΕ σημειώνει ότι από τη νομολογία του ΕΔΔΑ και την Ευρωπαϊκή Συνθήκη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν πηγάζει δικαίωμα προς ίδρυση οικογένειας ή υιοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια, εφόσον τούτο δεν κατοχυρώνεται από το εθνικό δίκαιο, όπως δεν πηγάζει και από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού ή τη Σύμβαση της Χάγης για τη διακρατική υιοθεσία!
Για αυτά τα δικαιώματα των παιδιών μίλησαν οι δικαστές του ΣτΕ που μειοψήφησαν, λέγοντας το αυτονόητο που είπα και στη Βουλή, ότι δεν υπάρχουν εμπεριστατωμένες μελέτες που να εξασφαλίζουν ότι δεν υπάρχει επίδραση στην ανάπτυξη και εξέλιξη των παιδιών που υιοθετούνται από ομόφυλα ζευγάρια. Το αντίθετο συμβαίνει μάλιστα.
Η ίδια όμως η προσφυγή που πυροδότησε την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ στρέφεται κατά απόφασης του υπουργού Εσωτερικών, με την οποία αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου εισάγονται αλλαγές στον τύπο των ληξιαρχικών πράξεων γέννησης και γάμου, με την αναγραφή πλέον όχι αποκλειστικά «πατέρας – μητέρα» και «άνδρας – γυναίκα», αλλά κατά περίπτωση «πατέρας – πατέρας», «μητέρα – μητέρα» και «άνδρας – άνδρας» και «γυναίκα – γυναίκα». Η ουδετεροποίηση των όρων, ως «αυτόθροη» και αυτή συνέπεια του γάμου των ομοφύλων, δεν τελειώνει με την προσβληθείσα υπουργική απόφαση. Ήδη από τον Μάιο του 2025 αντίστοιχη αλλαγή έχει προβλεφθεί και για τον τύπο των νέων ταυτοτήτων, με την -για την ώρα- αναγραφή στο όνομα πατρός ή στο όνομα μητρός των δύο ονομάτων των ομόφυλων κηδεμόνων.
Σύντομα η ουδετεροποίηση θα οδηγήσει είτε σιωπηρά είτε με δικαστική εντολή στο «γονέας 1» και «γονέας 2» για την αποφυγή διάκρισης. Στη Βουλή το 2024 ακούσαμε πολλά από τους υποστηρικτές του νομοσχεδίου. Μας είπαν ότι το νομοσχέδιο έρχεται μόνο για να δώσει αναγνώριση στα παιδιά που ήδη ζουν με ομόφυλους γονείς, μας είπαν ρητά ότι δεν φέρνει καμία αλλαγή τύπου «γονέας 1» και «γονέας 2» στα δημόσια έγγραφα, νομοθετήσαμε με επικλήσεις στην αγάπη και υπό το βάρος μιας πιθανολογούμενης μελλοντικής επιβολής, που θα προέκυπτε από τυχόν αποφάσεις του ΕΔΔΑ, που, όπως αποδεικνύεται, δεν θα συνέβαινε ποτέ.
Τελικά όλα αυτά τα επιχειρήματα αποδείχθηκαν αβάσιμα. Δυστυχώς, ανοίξαμε μόνοι μας την κερκόπορτα του άκρατου και άκριτου δικαιωματισμού και οι «αυτόθροες» συνέπειές της είναι ήδη εδώ. Το δικαίωμα κάθε ατόμου στην προσωπική του ζωή και επιλογή ήταν, είναι και θα είναι πάντα σεβαστό στην ελληνική κοινωνία. Και το σύμφωνο συμβίωσης το είχε ήδη επιβεβαιώσει. Τελικά η «υιοθεσία» του άκρατου δικαιωματισμού οδηγεί στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων και πάντα προκαλεί διχασμό. Και όταν η πολιτεία τον προωθεί άκριτα, η αβεβαιότητα και η ένταση ελλοχεύουν. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως η δημοκρατία δεν είναι μόνο διεκδίκηση δικαιωμάτων αλλά και αποδοχή ορίων. Για αυτό, πλέον μετά και τις συνέπειες που βλέπουμε στην πράξη με την απόφαση του ΣτΕ, η κατάργηση του συγκεκριμένου νόμου είναι ενδεδειγμένη.
Πηγή: www.diaforetiko.gr
