Μια υπόθεση που προκαλεί σοκ και εγείρει σοβαρά ερωτήματα, για τις συνθήκες ασφαλείας στο χειρουργείο και τη μετέπειτα νοσηλεία, βλέπει το φως της δημοσιότητας στη Θεσσαλονίκη. Μια 20χρονη γυμνάστρια, η οποία εισήχθη στις 5 Μαΐου στο Νοσοκομείο «Άγιος Παύλος», για προγραμματισμένη αφαίρεση κύστης κόκκυγα, κατέληξε να υποστεί εγκαύματα τρίτου βαθμού, στα πόδια της κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
Η σοβαρότητα του περιστατικού, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, αποτυπώνεται ακόμη και στο γεγονός ότι κάηκε το σεντόνι πάνω στο οποίο βρισκόταν η νεαρή γυναίκα την ώρα του χειρουργείου, όπως αναφέρει το thesspost.gr.
Η ίδια περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο τις στιγμές που έζησε κατά τη διάρκεια της επέμβασης:
«Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ενώ χρησιμοποιούνταν διαθερμία και είχε προηγηθεί η εφαρμογή ενός υγρού που μου προκάλεσε έντονο τσούξιμο, άρχισα ξαφνικά να νιώθω αφόρητο κάψιμο. “Γιατρέ, καίγομαι! Δεν αντέχω!” φώναζα. Ο πόνος ήταν τόσο έντονος που δεν μπορούσα να σηκώσω τα πόδια μου. Ο γιατρός με άρπαξε αμέσως από το χειρουργικό κρεβάτι για να με απομακρύνει».
«Κινδύνευσε η ζωή της» – Καταγγελίες για καθυστέρηση στη διάγνωση και τη διακομιδή
Σύμφωνα με τον συνήγορο της 20χρονης, Νικόλαο Διαλυνά, οι συνέπειες του τραυματισμού ήταν ιδιαίτερα σοβαρές, ενώ καταγγέλλονται σημαντικές καθυστερήσεις στη διαχείριση του περιστατικού.
«Κινδύνευσε η ζωή της, διότι μετά τον βαρύτατο τραυματισμό της επί 4 ημέρες, δεν φρόντισαν να διακομιστεί στο Παπανικολάου, όπου υπάρχει εξειδικευμένο τμήμα εγκαυμάτων, ως όφειλαν, ούτε την εξέτασε πλαστικός χειρουργός και μόνον κατόπιν πιέσεως του πατέρα στη Διοίκηση του Νοσοκομείου, κατάφεραν να τη δει πλαστικός χειρουργός», δηλώνει.
Όπως καταγγέλλεται, οι γιατροί αρχικά καθησύχαζαν την 20χρονη, υποστηρίζοντας ότι είχε υποστεί έγκαυμα πρώτου βαθμού και πως μέσα σε περίπου δέκα ημέρες θα είχε αποκατασταθεί πλήρως. Ωστόσο, η ίδια αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα ότι η πραγματική εικόνα ήταν πολύ πιο σοβαρή.
«Την επόμενη ημέρα παρατηρούσα ότι οι γιατροί και οι νοσηλευτές κοιτούσαν το τραύμα μου, με εμφανή ανησυχία. Κανείς όμως δεν μου έδινε ξεκάθαρες απαντήσεις. Το ίδιο απόγευμα μια έμπειρη νοσηλεύτρια, με πλησίασε μαζί με μια γνωστή μου φοιτήτρια νοσηλευτικής και μου μίλησε χαμηλόφωνα, ώστε να μην ακούσουν οι υπόλοιποι.
«Μου είπε ότι, από την περιγραφή του περιστατικού, είχα υποστεί εγκαύματα τρίτου βαθμού».
Εκείνη τη στιγμή, κατέρρευσα ψυχολογικά. Άρχισα να κλαίω και να συνειδητοποιώ ότι η κατάσταση ήταν πολύ πιο σοβαρή από όσα μου είχαν πει. Λίγη ώρα αργότερα, κατά την αλλαγή των γαζών, ρώτησα ειδικευόμενο γιατρό αν τελικά, πρόκειται για έγκαυμα πρώτου βαθμού. Η απάντησή του ήταν: «Πρώτου βαθμού δεν είναι. Είναι σίγουρα δεύτερου προς τρίτου βαθμού». Τον ρώτησα επίσης για το μούδιασμα που ένιωθα στο πόδι μου. Κατά τον έλεγχο αισθητικότητας υπήρχαν σημεία όπου δεν ένιωθα καν το τσίμπημα της βελόνας. Όταν τον ρώτησα αν η αίσθηση θα επανέλθει, μου απάντησε ότι: «Δεν μπορώ να σου πω ούτε πότε ούτε αν θα επανέλθει».
Η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε περαιτέρω, καθώς δύο ημέρες αργότερα, εμφάνισε έξι επεισόδια εμετού μέσα σε μία ημέρα, αποβάλλοντας μόνο υγρά.
Χρειάστηκε να της χορηγηθούν οροί και αντιεμετικά φάρμακα, ενώ εξετάστηκε από ψυχολόγο και δύο νευρολόγους. Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι θα εξεταστεί από πλαστικό χειρουργό, αυτό – σύμφωνα με τις καταγγελίες – δεν συνέβη άμεσα.
Η εξέταση από πλαστικό χειρουργό, πραγματοποιήθηκε τελικά στις 8 Μαΐου, έπειτα από έντονες πιέσεις του πατέρα της, προς τη διοίκηση του νοσοκομείου.
Όπως αναφέρει ο συνήγορός της:
«Μετά από πιέσεις των γονέων στη διοίκηση την εξέτασε πλαστικός χειρουργός από το Νοσοκομείο Παπανικολάου ο οποίος διαπίστωσε εγκαύματα τρίτου βαθμού, έβγαλε φωτογραφίες και ζήτησε την άμεση μεταφορά στο Παπανικολάου στο Τμήμα Εγκαυμάτων. Στις 9 Μαΐου έγινε η διακομιδή και 14 Μαΐου υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση για τα εγκαύματα τρίτου βαθμού και τοποθετήθηκε μόσχευμα. Περίπου 10 ημέρες μετά το χειρουργείο (22 Μαΐου) χορηγήθηκε εξιτήριο με αυστηρότατες οδηγίες. Συγκεκριμένα, δεν θα έπρεπε να εκτεθεί καθόλου στον ήλιο, πρέπει να φοράει διαρκώς μακριά ρούχα, και επιτρέπονται ελάχιστες μετακινήσεις ώστε να μπορέσει εκτός των άλλων να δέσει και το μόσχευμα».
Σήμερα, η 20χρονη, εξακολουθεί να δίνει τη δική της μάχη για την αποκατάσταση, με την καθημερινότητά της να έχει ανατραπεί πλήρως. Η εργασία της ως γυμνάστρια έχει διακοπεί, ενώ αναγκάστηκε να ακυρώσει την καλοκαιρινή σεζόν που είχε ήδη συμφωνήσει να εργαστεί σε νησί.
Όπως περιγράφει:
«Απαγορεύεται να εκτεθώ στον ήλιο αδυνατώ να περπατήσω και όπου κάθομαι λόγω των υγρών που τρέχουν από τα εγκαύματα λερώνω και το πάτωμα. Με μετακινούν όπου χρειαστεί μόνο με αυτοκίνητο.
Οι γιατροί μου είπαν ότι για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια, πρέπει να προσέχω από τον ήλιο, να μην γίνει κάποια επιπλοκή, να μην αποκτήσουν οι ουλές μου διαφορετικό χρώμα. Δούλευα σε ένα γυμναστήριο και αυτό με έχει πάει πίσω, δεν ξέρω πότε θα μπορέσω να ξαναδουλέψω. Αυτό το καλοκαίρι είχα κανονίσει να πάω να δουλέψω σεζόν, σε νησί, αλλά τελικά το ακύρωσα».
Η υπόθεση αναμένεται να απασχολήσει τη Δικαιοσύνη, καθώς οι καταγγελίες αφορούν τόσο τις συνθήκες υπό τις οποίες προκλήθηκαν τα σοβαρά εγκαύματα κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης ρουτίνας όσο και τη διαχείριση που ακολούθησε, με την οικογένεια της 20χρονης να ζητά πλήρη διερεύνηση και απόδοση ευθυνών.
Πηγή: www.enikos.gr
