Σε κατάσταση δημογραφικής ασφυξίας βρίσκονται ορεινά και ημιορεινά χωριά της Αχαΐας, όπως αποτυπώνεται σε εκτενές ρεπορτάζ του thebest.gr, με τους δημάρχους να προειδοποιούν ακόμη και για οικισμούς που τα επόμενα χρόνια κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς κανέναν μόνιμο κάτοικο!
Έλλειψη εργασίας, ανεπαρκείς συγκοινωνίες και υπηρεσίες Υγείας, κλείσιμο καταστημάτων και προβλήματα στον πρωτογενή τομέα συνθέτουν την εικόνα εγκατάλειψης της υπαίθρου.
Τα στοιχεία της απογραφής του 2021 αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος. Ο πληθυσμός της Αχαΐας περιορίστηκε στους 305.979 κατοίκους από 310.298 το 2011, καταγράφοντας μείωση κατά 4.319 άτομα, με τις μεγαλύτερες απώλειες να εντοπίζονται στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές.
Καλάβρυτα: «Πας στα χωριά και δεν συναντάς κανέναν»
Ιδιαίτερα έντονο είναι το πρόβλημα στον Δήμο Καλαβρύτων, ο οποίος από 11.185 κατοίκους το 2011 υποχώρησε στους 9.223 το 2021, χάνοντας περίπου 17% του πληθυσμού του.
«Σε όλα τα χωριά του Δήμου μας υπάρχει μείωση του πληθυσμού, σχεδόν όλα έχουν αδειάσει από κόσμο. Μοναδική εξαίρεση τα κεφαλοχώρια», δηλώνει ο δήμαρχος Καλαβρύτων Θανάσης Παπαδόπουλος.
Ο ίδιος περιγράφει μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα: «Πας στα χωριά και δεν συναντάς κανέναν, βλέπεις ερειπωμένα σπίτια, σε άθλια κατάσταση, γιατί οι πολίτες αναγκάστηκαν να φύγουν για να βρουν δουλειά σε κάποια μεγάλη πόλη».
Στέκεται ιδιαίτερα στην έλλειψη χρηματοδότησης της Αυτοδιοίκησης, αλλά και στην απουσία βασικών υπηρεσιών. Όπως επισημαίνει, ηλικιωμένοι εγκαταλείπουν τα χωριά επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, καταστήματα έχουν κλείσει, τα δρομολόγια των συγκοινωνιών είναι αραιά ή ανύπαρκτα, ενώ η κτηνοτροφία έχει περιοριστεί δραματικά.
«Κανείς, σε καμία εξαγγελία, δεν ασχολείται με την Αυτοδιοίκηση. Ας μας πει κάποιος πώς θα παρέμβουμε για να αντιστρέψουμε αυτό που συμβαίνει», τονίζει.
Αιγιάλεια: Πάνω από 3.000 κάτοικοι λιγότεροι
Ανάλογη είναι η εικόνα στον Δήμο Αιγιάλειας, όπου η συνολική πληθυσμιακή απώλεια ξεπερνά τους 3.000 κατοίκους.
Ο αντιδήμαρχος Αιγιάλειας Νίκος Καραΐσκος αναφέρει ως χαρακτηριστικές περιπτώσεις τον Πλάτανο, τον Κούμαρη, το Μαυρίκι, τη Ζήρια και την Αρραβωνίτσα, όπου ειδικά τους χειμερινούς μήνες οι μόνιμοι κάτοικοι είναι ελάχιστοι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμη και η λειτουργία ενός καφενείου καθίσταται οικονομικά ασύμφορη σε ένα χωριό 15 ή 30 κατοίκων. Στα προβλήματα προστίθενται οι ανεπαρκείς συγκοινωνίες, η απόσταση από δομές Υγείας, η απουσία τραπεζών και ΑΤΜ, αλλά και οι καθημερινές δυσκολίες για οικογένειες με παιδιά.
Ερύμανθος: «Κάποιοι οικισμοί δεν θα έχουν κανέναν μόνιμο κάτοικο»
Στον Δήμο Ερυμάνθου ο πληθυσμός μειώθηκε από 9.102 σε 8.211 κατοίκους στην τελευταία απογραφή.
Ο δήμαρχος Θόδωρος Μπαρής προειδοποιεί ότι η κατάσταση σε ορισμένες περιοχές έχει φτάσει σε οριακό σημείο.
«Αργά ή γρήγορα, κάποιοι οικισμοί δεν θα έχουν κανέναν μόνιμο κάτοικο», δηλώνει, σημειώνοντας ότι οι ελάχιστοι κάτοικοι που έχουν απομείνει σε αρκετά χωριά είναι κυρίως ηλικιωμένοι.
Όπως εξηγεί, η ερήμωση αποτελεί μια μακροχρόνια διαδικασία, με τον Δήμο να έχει χάσει περίπου 30% του πληθυσμού του από το 2001 έως το 2021.
Μεταξύ των περιοχών που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα αναφέρει το Λεόντιο, τα Νεζεροχώρια, το Καλούσι, το Καλέντζι και τη Δροσιά.
Δυτική Αχαΐα: Δημογραφικό και κρίση στον πρωτογενή τομέα
Για «καμπανάκι κινδύνου» μιλά και ο δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος, επισημαίνοντας ότι σημαντική πληθυσμιακή μείωση καταγράφεται στη Δημοτική Ενότητα Λαρίσσου και ακόμη μεγαλύτερη στη Δημοτική Ενότητα Ωλενίας.
«Οι νέοι αναζητούν ευκαιρίες μακριά από τον τόπο τους και ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνεται», τονίζει, προσθέτοντας ότι σε ολόκληρο τον Δήμο οι θάνατοι παραμένουν περισσότεροι από τις γεννήσεις.
Ο κ. Αλεξόπουλος συνδέει άμεσα το δημογραφικό με την κρίση στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα. Όπως υποστηρίζει, όταν οι παραγωγοί δεν μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερό και αξιοπρεπές εισόδημα, η εγκατάλειψη της υπαίθρου γίνεται σχεδόν αναπόφευκτη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις επιπτώσεις από την ευλογιά των αιγοπροβάτων, ζητώντας άμεσα μέτρα, γρήγορες και δίκαιες αποζημιώσεις και στήριξη για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου.
«Δεν μπορούμε να ζητάμε από έναν νέο άνθρωπο να μείνει στο χωριό του και να επενδύσει στην παραγωγή, αν δεν του εξασφαλίζουμε στοιχειώδη ασφάλεια και προοπτική», επισημαίνει.
Οι τέσσερις αυτοδιοικητικοί συγκλίνουν ουσιαστικά σε ένα κοινό συμπέρασμα: χωρίς δουλειές, συγκοινωνίες, πρόσβαση στην Υγεία, βασικές υπηρεσίες και ουσιαστική στήριξη του πρωτογενούς τομέα, η πληθυσμιακή συρρίκνωση των χωριών της Αχαΐας δύσκολα μπορεί να ανακοπεί.
Πηγή: www.aftodioikisi.gr
