Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, η Δανάη Παππά μιλά στο Hello για όσα έχουν αλλάξει μέσα της τα τελευταία χρόνια και για την προσπάθειά της να ισορροπήσει ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει».
Ανατρέχει στην ανάγκη να αποδεσμευτεί από τις απαιτήσεις που η ίδια έθετε στον εαυτό της, εξηγώντας πως το να ακούς τις προσωπικές σου επιθυμίες δεν αποτελεί εγωισμό, αλλά έναν τρόπο να μη χάσεις τον εαυτό σου μέσα στην καθημερινότητα.
Δανάη Παππά στο gossip-tv: «Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ να διαλέξω τους ανθρώπους στη ζωή μου»
Παράλληλα, μιλά για τις μικρές στιγμές που την εμπνέουν, τους ανθρώπους που παρατηρεί και όλα εκείνα που μπορούν να πυροδοτήσουν τη δημιουργικότητά της. Και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ο έρωτας: η Δανάη Παππά μιλά για την κεραυνοβόλα έλξη, αλλά και για εκείνο το βαθύτερο συναίσθημα που, όπως λέει, χτίζεται μέσα στην καθημερινότητα, την οικειότητα και την αληθινή συνύπαρξη.
Τα τελευταία χρόνια υπερισχύουν μέσα σας τα «θέλω» ή τα «πρέπει»;
Τα θέλω έχουν κερδίσει αρκετό έδαφος, αν και τα πρέπει εξακολουθούν να πληρώνουν κανονικά ενοίκιο στο κεφάλι μου. Έχω υπάρξει άνθρωπος που είχε πάρα πολλά πρέπει: πρέπει να δουλεύω, πρέπει να είμαι σωστή, πρέπει να μη στενοχωρήσω κανέναν, πρέπει να προλάβω τα πάντα. Ένα πολύ απαιτητικό αφεντικό, χωρίς ωράριο και χωρίς άδεια.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι, αν ζεις μόνο με τα πρέπει, μπορεί να περάσεις μια ολόκληρη ζωή χωρίς να έχεις ρωτήσει τον εαυτό σου τι θέλει. Προσπαθώ, λοιπόν, να υπάρχει ισορροπία. Δεν εγκαταλείπω τις ευθύνες μου, αλλά δεν τις αφήνω να αποφασίζουν για όλα. Το να παίρνεις στα σοβαρά τα θέλω σου δεν είναι εγωισμός. Είναι ένας τρόπος να μη γίνεις ξένη μέσα στη δική σου ζωή.
Τι σας εμπνέει στην καθημερινότητά σας;
Οι άνθρωποι κυρίως. Μια συζήτηση, κάτι που θα ακούσω τυχαία σε ένα τραπέζι, ένας τρόπος με τον οποίο κάποιος θα κοιτάξει κάποιον άλλο. Λόγω της δουλειάς μου, παρατηρώ πολύ τους ανθρώπους – μερικές φορές ίσως και λίγο ενοχλητικά, ειδικά αν κάποιος νομίζει ότι απλώς περιμένω να έρθει ο καφές.
Με εμπνέουν οι φίλοι μου, η μουσική, ένα ταξίδι, μια καλή παράσταση, μια ταινία. Δεν χρειάζομαι απαραίτητα κάτι συγκλονιστικό. Μια απλή στιγμή, μια φράση ή ένα βλέμμα μπορεί να σου αλλάξει ολόκληρη τη διάθεση. Η έμπνευση δεν έρχεται πάντα με μουσική υπόκρουση – καμιά φορά έρχεται ενώ ψάχνεις θέση να παρκάρεις.
Έχετε ερωτευτεί κεραυνοβόλα ή πιστεύετε ότι ο έρωτας γεννιέται μέσα από την καθημερινή τριβή;
Έχω νιώσει αυτό το πολύ άμεσο «κάτι», ναι. Το να κοιτάξεις έναν άνθρωπο και να καταλάβεις ότι εδώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα που, κατά πάσα πιθανότητα, θα πας οικειοθελώς να συναντήσεις. Η έλξη έχει συχνά πολύ κακό σύμβουλο, αλλά εξαιρετικό timing.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι έρωτας. Είναι χημεία, ένταση, μια δυνατή πρώτη αίσθηση. Ο έρωτας, για μένα, αρχίζει να αποκτά ουσία μετά: στην καθημερινότητα, στον τρόπο με τον οποίο ένας άνθρωπος φέρεται και στην αντιξοότητα, στο αν μπορείς να γελάσεις μαζί του, να σιωπήσεις μαζί του και να είσαι ο εαυτός σου χωρίς να βρίσκεσαι μόνιμα σε οντισιόν για τον ρόλο του «τέλειου συντρόφου».
Πηγή: www.gossip-tv.gr
