Το πρόβλημα των τοξικοεξαρτημένων στο κέντρο της Αθήνας είναι κάτι παραπάνω από έμφανες. Πολλοί μιλούν για ανθρώπους πεταμένους στο δρόμο, σε υψηλές θερμοκρασίες, με την κατάσταση όλο και να χειροτερεύει. Η εικόνα απωθεί, δημιουργεί θλίψη και ανασφάλεια, κυρίως από ανθρωπιστική άποψη αλλά και γενικότερα, για την «καθημερινότητα» της πόλης, όπως τη βιώνουν, περαστικοί και καταστηματάρχες.
Την ίδια στιγμή τίθενται ερωτήματα για τη λειτουργία ξενώνων και Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης.
Οι καταγγελίες μιλούν για δομές «μη ιδανικές».
Οι λιγοστοί ΧΕΧ λειτουργούν με ωράριο – κάτι που εξυπηρετεί, ο αριθμός των κλινών στους ξενώνες είναι μικρός και οι συνθήκες «απόμακρες» από την ουσία του προβλήματος. Μάλιστα, στον Ξενώνα Βραχείας Φιλοξενίας του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ) καταγγέλλεται πρόβλημα ακόμη με κοριούς στα κρεβάτια!
«Τι κάνει ο Δήμος, τι κάνει η Πολιτεία για όλα αυτά;»
Γενικότερα, οι πολιτικές με στόχο τον περιορισμό του προβλήματος… αγνοούνται και το ερώτημα όλων είναι «τι κάνει ο Δήμος, τι κάνει η Πολιτεία για όλα αυτά;».
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ξενώνας βραχείας φιλοξενίας, έχει ως απώτερο σκοπό την κινητοποίηση, την κοινωνική επανένταξη και τη μετάβαση των ωφελούμενων σε ανεξάρτητες μορφές στέγασης.
Στους φιλοξενούμενους του Ξενώνα πρέπει (κανονικά) να παρέχονται, εκτός από διαμονή, σίτιση, ψυχολογική υποστήριξη, καθώς και ιατρική παρακολούθηση.
Παράλληλα, να προωθείται η κοινωνική επανένταξή τους, μέσω προγραμμάτων που υλοποιούνται σε συνεργασία με την κεντρική διοίκηση και άλλους φορείς, όπως το πρόγραμμα «Στέγαση & Εργασία».
Το πόσο όλα αυτά βέβαια, υλοποιούνται, μένει να απαντηθεί από τους αρμοδίους.
Πηγή: www.aftodioikisi.gr
