Ρόλο “εξισορροπιστή” φαίνεται να ανέλαβε ο πολύπειρος αρθρογράφος της εφημερίδας Καθημερινή Πάσχος Μανδραβέλης σχετικά με το δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή μέσα από το οποίο διέρρευσαν τα πρώτα αποτελέσματα από τον δεύτερο κύκλο αξιολόγησης των υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης.
Πιο συγκεκριμένα, υπενθυμίζεται ότι στο δημοσίευμα είχαν αναδειχθεί μεταξύ άλλων οι εξαιρετικές επιδόσεις των ψηφιακών υπηρεσιών που κατέγραψε η έρευνα του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ οι υπηρεσίες που παρείχαν οι δήμοι εμφανίστηκαν με τη χαμηλότερη βαθμολογία.
Η ΚΕΔΕ την περασμένη Παρασκευή 17/7 αντιδρώντας στα όσα είχαν διαρρεύσει είχε εξαπολύσει “πυρά” χαρακτηρίζοντας την αξιολόγηση ως “fake” και τονίζοντας το πλήθος μεθοδολογικών σφαλμάτων που τη χαρακτήριζε, αναδεικνύοντας το μερίδιο ευθύνης του κεντρικού κράτους σε όσα επιρρίπτονται στους δήμους.
Ο αρθρογράφος της Καθημερινής προχώρησε με άρθρο του που έφερε τον τίτλο “Βρίζοντας τους δημάρχους” φανερώνοντας την άλλη όψη του νομίσματος κάνοντας λόγο για “παντελώς άδικη κριτική στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την κατάσταση –καλύτερα: τη γενική ακαταστασία– των πόλεων”. Ο ίδιος αναπτύσσοντας τη θέση του ξεχώρισε τις περιπτώσεις των κακοτεχνιών στο οδόστρωμα, αλλά και τις περιπτώσεις της αυθαίρετης δόμησης επιρρίπτοντας ευθύνες σε κεντρικό κράτος, αποκεντρωμένες διοικήσεις και το ΤΕΕ
Αναλυτικότερα το άρθρο που υπέγραψε ο Πάσχος Μανδραβέλης:
Είναι κατανοητή η αξιολόγηση των πολιτών για τις υπηρεσίες του Δημοσίου, όπως τις παρουσίασε η «Καθημερινή». Τα παραφερνάλια του ηλεκτρονικού κράτους εξοικονομούν κόπο, χρόνο και ουρές στα γκισέ των δημόσιων υπηρεσιών, εξ ου και το gov.gr πετυχαίνει 8,3 με άριστα το 10. Από την άλλη «οι πολίτες θεωρούν ότι το κεντρικό κράτος και οι ΟΤΑ έχουν αποτύχει σε τρεις βασικούς τομείς, για τους οποίους βαθμολογούν τις παρεχόμενες υπηρεσίες πολύ χαμηλά: τους χώρους στάθμευσης με βαθμό 3,72, την κατάσταση των πεζοδρομίων με 3,74 και τις υποδομές για ΑμεΑ με 3,94» (16.7.2026).
Αυτό είναι επίσης κατανοητό. Το ζούμε όλοι, αλλά έχουμε μια απορία. Πού τα βρήκαν τα πεζοδρόμια όσοι απάντησαν στη σχετική έρευνα και βαθμολογούν την κατάστασή τους τόσο χαμηλά; Οπως έχουμε γράψει πολλάκις, στις πόλεις μας δεν υπάρχουν πεζοδρόμια. Εχουμε τόπους απόθεσης διαφόρων υποδομών, που δεν σκεφτήκαμε όταν χτίζαμε.
Από την άλλη είναι παντελώς άδικη η κριτική στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την κατάσταση –καλύτερα: τη γενική ακαταστασία– των πόλεων. Τι να φροντίσουν και πώς να το κάνουν, όταν υπάρχει ένα κεντρικό κράτος-πατερούλης που παρεμβαίνει στα πάντα για να φροντίσει άλλες ανάγκες ή «ανάγκες»;
Προ ενός έτους ο Δήμος Αλίμου έθεσε κανόνες για την αποκατάσταση του οδοστρώματος, μετά την εκτέλεση έργων που κάνουν εταιρείες ενέργειας, ύδρευσης, τηλεφωνίας κ.λπ. Όπως έλεγε ο δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης, «αυτό που ζητάει ο κανονισμός μας είναι, όταν αποκαθιστούν ένα έργο, να ξύνουν το οδόστρωμα εκατέρωθεν της τομής που έκαναν και να το ασφαλτοστρώνουν με τη χρήση μικρού οδοστρωτήρα, ώστε να “πιάσει” η άσφαλτος και να μη μείνει μπάλωμα. Και όχι με κουβάδες με πίσσα, που μετά από λίγο καιρό κάνουν βουναλάκια ή αυλάκια» («Καθημερινή», 27.7.2025).
Σιγά μην περνούσε ένας τέτοιος κανονισμός εκλογίκευσης του τρόπου με τον οποίο γίνονται τα έργα. Η «Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής», δηλαδή το υπουργείο Εσωτερικών, που είναι ο χωροφύλακας της ζωής μας, θεώρησε «υπερβολικό» αυτόν τον κανονισμό και τον κατήργησε. Όπως είπε, «οι δήμοι έχουν μεν το αυτοδιοίκητο, δεν μπορούν ωστόσο να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες χωρίς να έχουν λάβει εξουσιοδότηση από την πολιτεία με νόμο». Ακόμη και για τα μπαλώματα στους δρόμους. Ετσι, όποιος θέλει να σκάψει, σκάβει. Μπαλώνει όπως γουστάρει για να ελαχιστοποιήσει το κόστος του, μεγιστοποιώντας το δικό μας. Εμείς σκοντάφτουμε, βρίζουμε τον δήμαρχο για τις λακκούβες και η «Αποκεντρωμένη» (τρομάρα μας!) κάνει τις «εξυπηρετήσεις». Πώς το ‘πε; «Οι δήμοι έχουν αυτοδιοίκητο, αλλά όχι και να θεσπίζουν και κανόνες…».
Ένα άλλο παράδειγμα ότι το κεντρικό κράτος σπέρνει την καταστροφή των πόλεων και αφήνει τους δήμους να διαχειριστούν την καμένη γη είναι ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ). Ψηφίστηκε εν μέσω κρίσης το 2013, από μια ηλίθια ιδέα ότι η οικοδομή μπορεί να ξαναγίνει η θρυαλλίδα της ανάπτυξης. Αυτό ξέραμε, αυτό ψήφισαν. Θεσπίζει ευεργετήματα ύψους (περισσότεροι όροφοι) και βάθους (υπόγεια σε όλο το οικόπεδο) στους εργολάβους, χωρίς βεβαίως πρόβλεψη άλλων υποδομών που θα κάνουν τη ζωή των κατοίκων υποφερτή, όπως π.χ. πού θα παρκάρουν οι πλεονάζοντες ένοικοι.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης δεν έγινε τίποτε, αλλά μόλις ανέκαμψε η οικονομία άρχισαν να ανεγείρονται μεγαθήρια. Πολλοί δήμαρχοι αντέδρασαν και με τις λίγες πολεοδομικές αρμοδιότητες που είχαν μπλόκαραν κάποιες οικοδομές. Σιγά μην τους άφηναν! Με μια «μεγάλη μεταρρύθμιση» η κυβέρνηση μετέφερε αυτές τις ισχνές αρμοδιότητες στο κεντρικό κράτος, στον «Εθνικό Οργανισμό Κτηματολογίου και Ελέγχου Δόμησης». Τον θεσμικό και επιστημονικό ρόλο στον σχεδιασμό του οργανισμού ανέλαβε η συντεχνία του «χτίστε, χτίστε, χτίστε», δηλαδή του ΤΕΕ.
Έτσι σε λίγα χρόνια και τα προάστια των πόλεων θα μοιάζουν με την Κυψέλη, εμείς θα εξακολουθούμε να βρίζουμε τους δημάρχους, αλλά το κεντρικό κράτος έκανε τη δουλειά του και η κυβέρνηση «τη δουλίτσα της».
Πηγή: www.aftodioikisi.gr
