Υπό την άμεση απειλή “λουκέτου” βρίσκεται το Δημοτικό Ωδείο του δήμου Νότιας Κέρκυρας, καθώς αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα που καθιστούν αρκετά δύσκολη τη συνέχιση της λειτουργίας του.
Σύμφωνα με σχετική καταγγελία της παράταξης “Νέα Αρχή” της ελάσσονος μειοψηφίας στο δήμο, το δημοτικό ωδείο αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα με την ηλεκτροδότηση, αλλά και με τη χρηματοδότησή του με αρκετούς καθηγητές να έχουν αποχωρήσει, ενώ ακόμα υπάρχουν εκκρεμότητες στη συντήρηση του κτιρίου.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, στο κτίριο που λειτουργεί το ωδείο φιλοξενούνταν εγκαταστάσεις της, μετά την αποχώρηση της οποίας προέκυψε σοβαρό οικονομικό ζήτημα με την ηλεκτροδότηση, με αποτέλεσμα να διακοπεί το ρεύμα.
Την ίδια στιγμή, δεν εξασφαλίστηκαν οι αναγκαίοι πόροι για τους καθηγητές. Σύμφωνα με την καταγγελία, εκπαιδευτικοί που επί μήνες προσέφεραν τις υπηρεσίες τους χωρίς να πληρώνονται οδηγήθηκαν τελικά στην αποχώρηση, αφήνοντας το Ωδείο χωρίς σημαντικό μέρος του εκπαιδευτικού προσωπικού του.
Παρά τα προβλήματα, τα παιδιά επιχειρούν να συνεχίσουν τα μαθήματά τους όπου αυτό είναι δυνατόν. Μαθήματα πραγματοποιούνται σε χώρους της Φιλαρμονικής στο Περιβόλι, μακριά από τον φυσικό χώρο του Ωδείου, προκειμένου να μη διακοπεί πλήρως η μουσική εκπαίδευσή τους.
Παράλληλα, σύμφωνα πάντα με την καταγγελία, δεν υπήρξε η απαιτούμενη οικονομική στήριξη ούτε για εκπαιδευτικό υλικό, ενώ δεν προχώρησαν από τη δημοτική αρχή οι ενέργειες που φέρεται να είχαν ζητηθεί από την Περιφέρεια για τη συντήρηση του κτιρίου.
Η εικόνα που περιγράφεται είναι ιδιαίτερα ανησυχητική: χωρίς ηλεκτροδότηση, με καθηγητές να έχουν αποχωρήσει, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση και με εκκρεμότητες στη συντήρηση του κτιρίου, τίθεται πλέον ανοιχτά ζήτημα για το μέλλον του Δημοτικού Ωδείου.
«Τι θα κάνει ο Δήμος για να σωθεί το Ωδείο;»
Η παράταξη του Αλέξανδρου Αλεξάκη ζητά από τον δήμαρχο και τη δημοτική αρχή να απαντήσουν δημόσια και συγκεκριμένα για το πώς σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Μεταξύ άλλων ζητούν άμεση αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης, εξασφάλιση χρηματοδότησης για τους καθηγητές και το εκπαιδευτικό υλικό, πραγματοποίηση των αναγκαίων εργασιών για τη συντήρηση και ασφαλή λειτουργία του κτιρίου και, κυρίως, ένα συγκεκριμένο σχέδιο για τη συνέχιση της λειτουργίας του Ωδείου.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στον χαρακτήρα της Κέρκυρας ως τόπου με βαθιά μουσική παράδοση:
«Ένα Δημοτικό Ωδείο δεν είναι τέσσερις τοίχοι και μερικά μουσικά όργανα. Είναι η πρώτη νότα ενός παιδιού», τονίζεται χαρακτηριστικά.
Και η παρέμβαση καταλήγει με μία φράση που αποτυπώνει την αγωνία για την τύχη του θεσμού:
«Όταν ένας τόπος αφήνει τη μουσική του να σιγήσει, δεν χάνει απλώς ένα Ωδείο. Χάνει ένα κομμάτι από την ψυχή του».
Αναλυτικά η καταγγελία:
Μέσα σε όλα όσα βιώνει καθημερινά η Νότια Κέρκυρα, ακόμη μία εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στην εικόνα εγκατάλειψης, το Δημοτικό Ωδείο οδηγείται σταδιακά σε αδυναμία λειτουργίας. Και αυτή την φορά δεν μιλάμε για έναν δρόμο που έμεινε ασυντήρητος ή για μια υπηρεσία που υπολειτουργεί. Μιλάμε για μουσική, παιδεία, πολιτισμό.
Μιλάμε για τα παιδιά μας και για έναν θεσμό που θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη την Νότια Κέρκυρα. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί δεν προέκυψε ξαφνικά.
Μετά την αποχώρηση της ΔΕΥΑ από το κτίριο που έχει παραχωρηθεί για τηνλειτουργία του Ωδείου, δημιουργήθηκε οικονομικό ζήτημα με την ηλεκτροδότηση, με αποτέλεσμα τελικά να διακοπεί το ρεύμα. Παράλληλα, η οικονομική στήριξη που απαιτούνταν για τους καθηγητές δεν εξασφαλίστηκε, οι άνθρωποι που επί μήνες προσέφεραν τις υπηρεσίες τους χωρίς να πληρώνονται οδηγήθηκαν στην αποχώρηση και το Ωδείο άρχισε ουσιαστικά να απογυμνώνεται από το ίδιο του το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την εγκατάλειψη, κάποιοι εξακολουθούν να παλεύουν.
Τα παιδιά συνεχίζουν τα μαθήματα τους όπου μπορούν. Σε χώρους της Φιλαρμονικής, στο Περιβόλι, μακριά από τον φυσικό χώρο του Ωδείου, μόνο και μόνο για να μην χαθεί η επαφή τους με την μουσική και να μην διακοπεί ολοκληρωτικά η προσπάθεια που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια.
Την ίδια στιγμή, ο Διευθυντής του Ωδείου προσπαθεί να κρατήσει όρθιο έναν θεσμό που μοιάζει να έχει αφεθεί στην τύχη του. Όμως οι άνθρωποι έχουν όρια. Και κανένας θεσμός δεν μπορεί να στηρίζεται επ’ αόριστον μόνο στο
φιλότιμο, στην προσωπική υπέρβαση και στην αγάπη ορισμένων ανθρώπων για αυτό που υπηρετούν.
Και τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί.
Δεν υπήρξε η αναγκαία οικονομική στήριξη για καθηγητές και εκπαιδευτικό υλικό, ενώ, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε, δεν προχώρησαν ούτε οι απαιτούμενες ενέργειες από την δημοτική αρχή, που είχαν ζητηθεί από την Περιφέρεια σχετικά με την συντήρηση του κτιρίου.
Έτσι, κομμάτι-κομμάτι, χάθηκε το αυτονόητο, το ρεύμα, οι καθηγητές, η χρηματοδότηση, η συντήρηση, η στοιχειώδης μέριμνα. Και τώρα κινδυνεύουμε να χάσουμε και το ίδιο το Ωδείο.
Ένα Δημοτικό Ωδείο, δεν είναι τέσσερις τοίχοι και μερικά μουσικά όργανα. Είναι η πρώτη νότα ενός παιδιού. Είναι ένας δάσκαλος που μεταδίδει γνώση και αγάπη για την μουσική. Είναι οι πρόβες, οι εξετάσεις, οι συναυλίες, η πρώτη φορά που ένα παιδί ανεβαίνει σε μια σκηνή. Είναι ένα μικρό εργαστήρι πολιτισμού που κρατά μια κοινωνία ζωντανή.
Και ειδικά στην Κέρκυρα, έναν τόπο όπου η μουσική δεν είναι απλώς τέχνη αλλά κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας μας, η εγκατάλειψη ενός Ωδείου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Ο πολιτισμός και οι τέχνες δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι κάτι που χρηματοδοτούμε μόνο όταν περισσεύουν χρήματα. Είναι επένδυση στα παιδιά μας, στην παιδεία τους και τελικά στην ίδια την ποιότητα της κοινωνίας που θέλουμε να δημιουργήσουμε.
Για αυτό ζητάμε από τον Δήμαρχο και την Δημοτική Αρχή να απαντήσουν δημόσια και συγκεκριμένα,
Τι πρόκειται να κάνουν για να σωθεί και να επαναλειτουργήσει κανονικά το Δημοτικό Ωδείο;
Ζητάμε, να αποκατασταθεί άμεσα η ηλεκτροδότηση του κτιρίου. Να εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι για τους καθηγητές και το εκπαιδευτικό υλικό. Να πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες ενέργειες για την συντήρηση και την ασφαλή λειτουργία του κτιρίου. Και, πάνω απ’ όλα, να υπάρξει επιτέλους ένα πραγματικό σχέδιο για το μέλλον του Ωδείου. Γιατί ένας Δήμος δεν κρίνεται μόνο από τα έργα σε τσιμέντο και άσφαλτο. Κρίνεται και από όσα επιλέγει να κρατήσει ζωντανά. Το Δημοτικό Ωδείο πρέπει να παραμείνει ζωντανό. Για τους ανθρώπους που το κράτησαν όρθιο. Για τους δασκάλους που προσέφεραν. Για την μουσική παράδοση του τόπου μας. Και πάνω απ’ όλα, για τα παιδιά που ακόμη περιμένουν να συνεχίσουν να
μαθαίνουν μουσική. Γιατί όταν ένας τόπος αφήνει τη μουσική του να σιγήσει, δεν χάνει απλώς ένα Ωδείο. Χάνει ένα κομμάτι από την ψυχή του.
Πηγή: www.aftodioikisi.gr
