Η υπόθεση που άνοιξε τον πρώτο φάκελο ασυμβίβαστου για αιρετό του Δήμου Ρόδου έφτασε στη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας “δημοκρατική” ο δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας με την εξαψήφια οφειλή κατέθεσε στο τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου σωρευτική προσφυγή και ανακοπή κατά του Δήμου.
Στο στόχαστρο βρίσκεται η ατομική ειδοποίηση με ημερομηνία 30 Σεπτεμβρίου 2026, που του κοινοποιήθηκε ηλεκτρονικά, μαζί με τις 6 πράξεις ταμειακής βεβαίωσης στις οποίες στηρίζεται. Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε 122.902,84 ευρώ.
Ο αιρετός ζητά να ακυρωθούν όλες. Ζητά επίσης να υποχρεωθεί η ταμειακή υπηρεσία να εντάξει τα επίμαχα ποσά στο πρωτόκολλο διαγραφής παραγεγραμμένων απαιτήσεων του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Τα ποσά και οι χρονιές
Οι οφειλές αφορούν στο δημοτικό τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων και συναφή πρόστιμα των ετών 2011 έως 2016. Βεβαιώθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2016, στις 1 Σεπτεμβρίου 2017 και στις 4 Σεπτεμβρίου 2018. Περίπου 96.300 ευρώ αντιστοιχούν στις βεβαιώσεις του 2016 και του 2017, τα υπόλοιπα 26.583 ευρώ σε εκείνες του 2018. Από το σύνολο, πάνω από 53.000 ευρώ είναι πρόστιμα.
Ο σύμβουλος επισημαίνει ότι η ειδοποίηση δεν φέρει ημερομηνία έκδοσης και δεν διακρίνει το κεφάλαιο από τις προσαυξήσεις. Σημειώνει ακόμη ότι σε ειδοποίηση με ημερομηνία 18 Σεπτεμβρίου 2026 τα ίδια χρέη εμφανίζονταν με 135.366,69 ευρώ. Χαρακτηρίζει και τα 2 ποσά αναιτιολόγητα.
Η δική του εκδοχή για τη ρύθμιση
Στο επίκεντρο βρίσκεται η τύχη της ρύθμισης που είχε κάνει λίγο πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, στις 4 Οκτωβρίου 2023 ρύθμισε το σύνολο των οφειλών του, ύψους 145.542,88 ευρώ, σε 48 μηνιαίες δόσεις των 3.407,41 ευρώ. Διατείνεται ότι την εξυπηρετούσε κανονικά, και κατά την εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών και αργότερα. Στις 5 Ιουνίου 2024 ζήτησε από την ταμειακή υπηρεσία να διαπιστώσει ότι μέρος των τελών είχε παραγραφεί.
Ρητή απάντηση, όπως λέει, δεν πήρε ποτέ.
Η υπηρεσία όμως φέρεται να ενήργησε στις 5 Αυγούστου 2024. Ακύρωσε τη ρύθμιση με την ένδειξη ότι αυτό γίνεται λόγω αίτησης διαγραφής για παρέλευση της αποσβεστικής προθεσμίας. Την ίδια ημέρα συνέταξε νέα ρύθμιση, στην οποία εντάχθηκαν μόνο 23.322,72 ευρώ σε 48 δόσεις των 485,89 ευρώ. Ο σύμβουλος υποστηρίζει ότι έχει ήδη καταβάλει 25 από αυτές.
Από αυτή τη διαδρομή συνάγει ότι η υπηρεσία είχε ήδη κρίνει τα υπόλοιπα χρέη παραγεγραμμένα. Κατά τον ίδιο, δεν μπορεί πλέον να τα επαναφέρει χωρίς ειδική αιτιολογία. Επικαλείται τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Κάνει επίσης λόγο για διασυρμό του ως πολιτικού προσώπου, μέσω, όπως ισχυρίζεται, επιλεκτικών διαρροών σε μέσα ενημέρωσης και μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η εικόνα αυτή δεν ταυτίζεται με εκείνη της υπηρεσίας. Στο ερώτημα της Διεύθυνσης Οικονομικών προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, η περίπτωση περιγραφόταν διαφορετικά. Εκεί ο αιρετός εμφανιζόταν να επανέρχεται 4 μήνες μετά την απώλεια της ρύθμισης και να ρυθμίζει μόνο μέρος του χρέους.
Για το υπόλοιπο φερόταν να επικαλείται παραγραφή που η υπηρεσία θεωρεί ότι δεν προβλέπεται.
Τα επιχειρήματα για την παραγραφή
Ο νομικός πυρήνας της ανακοπής είναι σχετικά απλός. Για τα δημοτικά τέλη ίσχυε πενταετής παραγραφή από τη λήξη του έτους της οριστικής βεβαίωσης. Κατά τον αιρετό, οι βεβαιώσεις του 2016 παραγράφηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 2021 και του 2017 στις 31 Δεκεμβρίου 2022. Και οι 2 ημερομηνίες προηγούνται της έναρξης ισχύος του ν. 5027/2023 στις 2 Μαρτίου 2023, αλλά και της πρώτης ρύθμισης.
Υποστηρίζει ότι απαίτηση που έχει ήδη σβήσει δεν αναβιώνει ούτε με ρύθμιση ούτε με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 72 του ν. 5027/2023.
Επικαλείται πρόσφατη νομολογία διοικητικών πρωτοδικείων. Για τις βεβαιώσεις του 2018 αναγνωρίζει ότι η ρύθμιση είχε ανασταλτική επίδραση. Υποστηρίζει όμως ότι και εκεί η παραγραφή συμπληρώθηκε μέσα στο 2024.
Προσθέτει ότι πριν από τον Σεπτέμβριο του 2026 δεν του κοινοποιήθηκε ποτέ πράξη βεβαίωσης ή ατομική ειδοποίηση για τα επίμαχα ποσά. Αναγκαστικό μέτρο εις βάρος του, κατά τον ίδιο, δεν λήφθηκε επίσης ποτέ. Έτσι μεταθέτει στον Δήμο το βάρος να αποδείξει ότι μεσολάβησε γεγονός που διέκοψε την παραγραφή.
Αναστέλλει η ανακοπή τα μέτρα του Δήμου
Η κατάθεση του ένδικου βοηθήματος δεν παγώνει αυτομάτως την είσπραξη. Κατά τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ούτε η προθεσμία ούτε η άσκηση της ανακοπής αναστέλλουν την εκτέλεση της πράξης που προσβάλλεται. Η προσωρινή προστασία στις διαφορές διοικητικής εκτέλεσης δίνεται με χωριστή αίτηση αναστολής, η οποία γίνεται δεκτή όταν η άμεση εκτέλεση θα προκαλούσε βλάβη ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη, σε περίπτωση που το ένδικο βοήθημα ευδοκιμήσει. Δεν έχει γίνει γνωστό αν ο αιρετός έχει καταθέσει και τέτοια αίτηση.
Η αναστολή που γνωστοποίησε στον Δήμο με έγγραφο που φέρει ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 2026 είναι άλλου τύπου. Στηρίζεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 11 του ν. 4804/2021 και αφορά την υποχρέωση εξόφλησης ή ρύθμισης, όχι τα εισπρακτικά μέτρα. Η διάταξη δίνει σε όσους χρεώθηκαν μετά την εκλογή τους προθεσμία 10 ημερών, που μετρά από την οριστικοποίηση της βεβαίωσης ή από την τελεσίδικη απόφαση, αν έχει ασκηθεί προσφυγή. Για όσους χρωστούσαν πριν εκλεγούν, ο νόμος έθεσε ως όριο την ημέρα εγκατάστασης των δημοτικών αρχών, με αυτοδίκαιη έκπτωση όποιου δεν τακτοποιηθεί έως τότε. Οι οφειλές του συγκεκριμένου αιρετού ανάγονται στα έτη 2011 έως 2016. Αν μπορεί να καλυφθεί από την παράγραφο 3 όποιος έχασε ρύθμιση για παλαιό χρέος, είναι στην ουσία το ερώτημα που η Αποκεντρωμένη προώθησε στο Υπουργείο Εσωτερικών και που παραμένει αναπάντητο.
Η ανακοπή έχει και μια συνέπεια που λειτουργεί υπέρ του Δήμου. Οι κανόνες του δημόσιου λογιστικού εφαρμόζονται αναλογικά και στους δήμους. Σύμφωνα με αυτούς, όταν αμφισβητείται δικαστικά η νομιμότητα της βεβαίωσης, η παραγραφή αναστέλλεται έως την τελεσίδικη απόφαση και δεν συμπληρώνεται πριν περάσει 1 έτος από την κοινοποίησή της. Ό,τι δεν είχε ήδη παραγραφεί, δεν παραγράφεται όσο διαρκεί η δίκη.
Η ρύθμιση ως αναγνώριση του χρέους
Η θέση ότι με τη ρύθμιση ο αιρετός αναγνώρισε το χρέος έχει έρεισμα, όχι όμως απεριόριστο. Ο νόμος ορίζει ότι οι γενικοί λόγοι διακοπής της παραγραφής ισχύουν και για τις απαιτήσεις του Δημοσίου. Ένας από αυτούς είναι η αναγνώριση της αξίωσης από τον οφειλέτη. Για να υπάρξει αναγνώριση, ο οφειλέτης πρέπει να γνωρίζει την οφειλή, να τη θεωρεί υπαρκτή και να εκδηλώνει με κάποια πράξη ότι την αποδέχεται, όπως με την πληρωμή δόσεων ρύθμισης.
Η διακοπή, ωστόσο, προϋποθέτει παραγραφή που τρέχει ακόμη. Για τις βεβαιώσεις του 2018 η ρύθμιση του Οκτωβρίου 2023 έπεσε μέσα στην τελευταία διετία, οπότε εφαρμόζεται ειδικός κανόνας.
Η παραγραφή αναστέλλεται για όσο διαρκεί η διευκόλυνση, ανεξάρτητα από το αν ο οφειλέτης συμμορφώθηκε, και δεν συμπληρώνεται πριν περάσει 1 έτος από την παραβίαση της υποχρέωσης τμηματικής καταβολής. Ο υπολογισμός εξαρτάται από το πότε και πώς έληξε η πρώτη ρύθμιση, ακριβώς το σημείο στο οποίο οι 2 πλευρές διαφωνούν.
Για τις βεβαιώσεις του 2016 και του 2017 το ερώτημα είναι διαφορετικό. Μένει να κριθεί αν αναγνώριση που έγινε μετά τη συμπλήρωση του χρόνου μπορεί να αναστήσει την αξίωση.
Για τις οφειλές προς τους δήμους ανάλογη ρητή διάταξη δεν εντοπίζεται. Ο ν. 5027/2023 χαρακτήρισε πάντως την πενταετία αποσβεστική, και εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών του 2023 κάνει λόγο για αξίωση που χάνεται. Η αντίθετη ανάγνωση, όπως είχε αναλυθεί σε προηγούμενο δημοσίευμα, στηρίζεται στο ό,τι η ρύθμιση του 2023 ήταν πράξη αναγνώρισης του ίδιου του αιρετού. Στηρίζεται επίσης στο ό,τι για τα παλαιά χρέη δεν διαπιστώθηκε ποτέ τυπικά απόσβεση. Στο ενδιάμεσο, ο αιρετός ζητά να του επιστραφούν ή να συμψηφιστούν όσα πλήρωσε στην πρώτη ρύθμιση για ποσά που κατά τον ίδιο δεν οφείλονταν.
Ο Δήμος καλείται πλέον να υποβάλει τις απόψεις του στο δικαστήριο και να τεκμηριώσει, για κάθε βεβαίωση χωριστά, πότε κοινοποιήθηκε και ποιο γεγονός, κατά την κρίση του, ανέκοψε την παραγραφή.
Πηγή: Εφημερίδα “Δημοκρατική”
Πηγή: www.aftodioikisi.gr
